HACHIKO MONOGATARI,
wzruszająca historia oparta na faktach, opowiada o Hachiko, psie rasy
akita inu, który nieprzerwanie przez 10 lat czekał na swojego pana przy
stacji Shibuya
Hachiko, zwany w Japonii chuken Hachiko, wierny pies Hachiko, urodził się w 1923 roku w Odate i rok później
przybył do Tokyo wraz z nowym właścicielem, profesorem Tokijskiego
Uniwersytetu Cesarskiego Hidesamuro Ueno.
Profesor nazwał psa Hachi (hachi - osiem) - wg tradycji japońskiej jest to szczęśliwa liczba, przynosząca spokój, bezpieczeństwo i szczęście.
Pan i jego pies szybko się pokochali, a profesor każdą wolną chwilę
spędzał z ukochanym przyjacielem. Hachiko codziennie odprowadzal swego
pana na stację kolejowa, profesor żegnał psa czułym uściskiem i
obietnicą powrotu. I czekał, gdy profesor Ueno wracał. Juz wtedy
Hachiko był znany w okolicy i podziwiany za niezwykłe oddanie i miłośc
do pana.
Niestety, w maju 1925 roku, profesor Ueno nagle zasłabł i zmarł w
miejscu pracy. Hachiko czekał jednak nadal, codziennie wieczorem, o tej
samej porze, pojawiał się na stacji Shibuya i wypatrywał ukochanego
pana. Trwało to nieprzerwanie 10 lat.
Jakiś czas potem jeden z
wcześniejszych studentów Ueno zauważył psa na stacji. Podążąjąc za nim
trafił do domu profesora, gdzie poznał historię Hachiko. Krótko po tym
spotkaniu opublikował spis psów akita w Japonii. Podczas swoich badań
odnalazł jedynie 30 psów tej rasy, wliczając w to Hachiko ze stacji Shibuya.
Później opublikował też kilka artykułów opisujących niezwykłą lojalność
Hachiko. W 1932 jeden z tych artykułów, opublikowany w Asahi Shinbun
(jeden z dużych tokijskich dzieników), spowodował ogólnokrajowe
zainteresowanie psem. Hachiko stał się sensacją narodową - jego
wierność i pamiec ukochanego pana wywarły wielkie wrażenie na
Japończykach. Nauczyciele i rodzice swoim dzieciom jako wzór lojalności
i wierności stawiali właśnie Hachiko.
W końcu, doceniając wierność i oddanie niezwykłego psa, mieszkańcy
Tokyo, w geście szacunku, wybudowali w Shibuya pomnik upamiętniający
lojalnego psa. W kwietniu 1934, w obecności samego Hachiko, na stacji Shibuya
została odsłonięta brązowa figura przedstawiająca tego psa. Podczas II
wojny światowej pomnik został przetopiony w ramach gospodarki wojennej.
Po wojnie nie zapomniano o Hachiko. W 1948 Stowarzyszenie dla
Odtworzenia Pomnika Hachiko postarało się o nowy pomnik, który został
odsłnięty w sierpniu 1948, znajduje się w miejscu będącym popularnym
punktem spotkań.
Podobny pomnik znajduje się w miejscu urodzenia Hachiko, przed stacją Odate.
W 2004 przed Muzeum Psów Akita w Odate została wzniesiona nowa figura
przedstawiająca Hachiko, wykorzystująca originalną kamienną podstawę
figury z Shibuya.
Historia Hachiko doczekała się już kilku ekranizacji, także
animowanych. Życie Hachiko stało się podstawą filmu z 1987 pod tytułem Hachiko Monogatari. Film opowiada historię od urodzin Hachikō do jego śmierci i wyobrażonego duchowego połączenia w jego panem, Profesorem.13. czerwca 2009 odbyła się premiera najnowszego filmu o Hachiko: Hachiko: A Dogs Tale. Jest to film hollywoodzki ze znanymi aktorami: Richard Gere oraz Joan Allen. Muzykę do filmu napisal Jan Kaczmarek.
W 1994 Culture Broadcasting Network
(CBN) w Japonii udało się odzyskać dźwięk szczekającego Hachiko z
fragmentów starego nagrania, które uległo zniszczeniu. Po wielkiej
kampanii reklamowej zostało ono wyemitowane w sobotę 28 maja 1994, 59
lat po śmierci psa. Miliony radiosłuchaczy zgromadziło się przy
odbiornikach, żeby usłyszeć szczekającego Hachiko. To wydarzenie było
dowodem nieustannej popularności "wiernego psa".
W 2004 wydano książkę dla dzieci Hachiko: prawdziwa historia lojalnego psa autorstwa Pameli S.Turner. W tym samym roku wyszła również krótka powieść przeznaczona dla czytelników w każdym wieku zatytułowana Hachiko czeka, napisaną przez Leslea Newmana.
Notatka: Bardzo ciekawa historia, pokazująca dlaczego tak bardzo kochamy nasze zwierzaki :) Pięknie za nią dziękujemy i zachęcamy do nadsyłania innych ciekawych opowieści. Z pewnością je opublikujemy.
|